علت اصلی عدم فروش سوخت به هواپیماهای ایران در اروپا

علت اصلی عدم فروش سوخت به هواپیماهای ایران در اروپا

خبرنگار تابناک گزارش داد: علاوه بر کمپانی نفتی اتریشی «او-ام-وی» که قرارداد طولانی مدت با ایران داشته تا به ایران سوخت بدهد و براساس مفاد قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد و همچنین قطعنامه اتحادیه اروپایی مصوب 25 اکتبر 2010 که در آن صراحتا قید شده، همه کشورهای عضو اتحادیه اروپا موظفند سوخت در اختیار هواپیماهای مسافربری ایران قرار دهند و در حقیقت براساس متن اتحادیه اروپا تنها هواپیماهای باری ایران مشکلاتی در زمینه تامین سوخت در 27 کشور عضو کشورهای اروپایی دارند، معلوم نیست به چه دلیل مسئولان ایرانی هیچگونه اقدامی برای تامین سوخت هواپیماهای ایرانی انجام نمی دهند.

بنا بر این گزارش، چهار کمپانی بزرگ تامین کننده سوخت هواپیماهای مسافربری که در فرودگاه‌های بزرگ اروپا مانند فرودگاه «اورلی» پاریس و همچنین فرودگاه «هیترو» لندن هستند، اعلام آمادگی کرده‌اند که سوخت در اختیار هواپیماهای ایرانی قرار دهند، اما با انفعال ایران، هنوز مشکل هواپیماهای ایران برطرف نشده و همچنان با مشکل تأمین سوخت روبه‌رو هستند.

سازمان «ایکائو» در نامه‌های خود به ایران، اعلام کرده بود که عدم تحویل و ارائه سوخت به هواپیماهای ایرانی در فرودگاه‌های کشورهای عضو اتحادیه اروپا، برخلاف قوانین و مقررات پیمان «شیکاگو» و همچنین مقررات مصوب این سازمان است و عملی خلاف آیین‌نامه‌های مصوب هوانوردی بین‌المللی به شمار می‌رود.

بررسی‌های خبرنگار «تابناک» حاکی است، وجود دلالان و واسطه‌های فروش سوخت جت هواپیما به هواپیماهای ایرانی، باعث ایجاد چنین وضعیتی برای هواپیماهای ایرانی در فرودگاه‌های لندن و پاریس شده است و این درحالی است که حتی کمپانی انگلیسی «بی-پی» و «کیو هشت» نیز حاضرند قرارداد تامین سوخت با ایران را امضا نمایند و علاوه بر دو کمپانی یادشده، دو کمپانی دیگر اروپایی که در تمامی فرودگاه‌های اتحادیه اروپا دارای مخازن و تجهییزات ذخیره‌سازی و ارسال سوخت هستند، می‌توانند سوخت در اختیار هواپیماهای مسافربری ایرانی قرار دهند.

نزديک ترين نقطه زمين به خورشيد

نزديک ترين نقطه زمين به خورشيد

نام اين کوه باستاني پرديس است در حومه شهرستان جم از توابع عسلويه استان بوشهر و در نيمه هاي راه بندر کنگان به فيروز آباد شيراز قرار دارد .

نکات قابل توجهي كه در اين کوه باستاني وجود دارد :


1. قله اين کوه نزديک ترين نقطه زمين به خورشيد است چون بالاترين ارتفاع در نزديکي خط استواست .


2. آتشکده فوق العاده باستاني که در قله کوه قرار دارد ، محل تولد و غسل تعميد پدر جمشيد جم است .


3. مغناطيس فوق العاده قوي کوه در جهان زبانزد است و اگر در فاصله 50 تا 100 متري کوه يعني تقريبا انتهايي ترين نقطه مشخص اسفالت با ماشين توقف کني و ترمز دستي را بخوابانيد ، ماشين بجاي سر پائيني به نرمي به سمت کوه کشيده مي شود که البته همين مغناطيس براي رانندگان نا آشنا بسيار دردسر ساز بوده و تا کنون تعداد زيادي از خودروها بي اختيار با کوه تصادف کرده اند .


4. پوشش گياهي منطقه نوعي خار بياباني گرمسيري منحصر به فرد است که خواص دارويي فراوان دارد و عسل حاصله از منطقه تماما" پيشخريد چند کارخانه داروسازي بزرگ جهان است يکي از ترکيبات اصلي مسکن Advil که يکي از بهترين قرصهاي شناخته شده براي ناراحتي هاي اعصاب و دردهاي ميگرني است از همين عسل تهيه مي شود .


5. اين منطقه خرماي ويژه نيز توليد مي کند كه به نام خرماي خصه معروف است و کاملا در شيره خود غرق مي شود يعني يک کاسه آن ظرف سه ساعت پر از شيره مي شود و اندازه اين خرما اندازه آلبالو بود و به جهت همان خواص دارويي منطقه تماما" براي ساخت قندهاي رژيمي براي بيماران ديابتي صادر مي شود، نکته جالب ديگر رويش درخت زيتون در دامنه شمالي کوه حد فاصل شهرستان جم تا روستاهاي چاهه و دره پلنگي مي باشد که در آب و هواي آن منطقه بسيار بعيد مي نمود .


فعلا" سندي براي قدمت چاهه و دره پلنگي وجود ندارد ولي علائم مشهودي از غار نشيني مشاهده ، و فسيل هاي مختلفي در اين منطقه به وفور پيدا شده است .


6. در لايه هاي زيرين اين کوه معدن عظيمي از آب خنک و فوق العاده سالم وجود دارد ، آن هم در اطراف عسلويه !


مردم چاهه و جم ، کوه پرديس را فوق العاده مقدس و محترم مي شمارند ، و به استناد علائم موجود در آتشکده احتمالا يکي از اولين مکانهايي بوده که نفت در آن سوزانده شده است .



منبع: وبلاگستان

اولين پرواز ايراني در فرودگاه بغداد به زمين نشست

 

اولين پرواز ايراني در فرودگاه بغداد به زمين نشست

بغداد - يک فروند هواپيماي مدل ايرباس متعلق به شرکت ماهان اير، روز سه شنبه از تهران به مقصد عراق پرواز کرد و در فرودگاه بغداد به زمين نشست .

اين اولين پرواز يک هواپيماي مسافري ايراني به عراق ، پس از حدود 30 سال محسوب مي شود.
به گزارش ايرنا، در مراسمي به همين مناسبت ، رييس سازمان هواپيمايي عراق و نيز مسوولان شرکت هواپيمايي العراقيه ، بزرگترين شرکت هواپيمايي عراق و نيز جمعي از ديپلماتهاي ايراني حضور داشتند.
اين هواپيما با 192 مسافر از تهران پرواز کرد و ساعت 11 به وقت محلي به زمين نشست و پس از مسافرگيري ، يک ساعت بعد مجددا به سمت تهران بازگشت .
علي حيدري کارشناس ارشد اقتصادي سفارت ايران در بغداد گفت که قرار است هواپيماهاي ايراني شرکت ماهان ، هفته اي سه بار در روزهاي يکشنبه ، سه شنبه و جمعه ، در مسير تهران - بغداد و بالعکس پرواز کرده و به جابجايي مسافر و بار اقدام نمايند.
قيمت بليت هاي ماهان ، 420 دلار تعيين شده است که نسبت به شرکت عراقي العراقيه که تاکنون دراين مسير تنها شرکت فعال بود، 50 دلار ارزانتر است .
پيش بيني مي شود، طي هفته هاي آينده ، پروازهاي ماهان تور از مشهد به بغداد و نجف اشرف نيز برقرار شود.

 

کشف دژ هخامنشیان در مصر

باستان‌شناسان مصری به تازگی موفق به کشف دو قلعه باستانی در نقاط مختلف مصر شدند.

بنابر گزارش سایت اطلاع رسانی مصر ((Egypt state Information Service زاهی هواس، مدیر کل شورای عالی آثار باستانی مصر و از باستان‌شناسان برجسته این کشور، یکی از این قلعه‌ها را متعلق به سلسله‌های هجدهم و نوزدهم فراعنه اعلام کرده است.

اما محوطه تازه اکتشاف شده دیگر، بنابر اظهار‌نظر آقای هواس، باقی‌مانده‌ی قلعه یا دژی است، مربوط به دوران حضور هخامنشیان در مصر. این قلعه در سی کیلومتری شرق کانال سوئز قرار دارد. اما هنوز اطلاعات دقیق و کاملی از ساختار و شیوه معماری آن منتشر نشده و تنها خبر کشف آن مورد تایید باستان‌شناسان قرار گرفته است.
حضور هخامنشیان در مصر به دوران کمبوجیه پسر کوروش باز می‌گردد. او درسال ۵۲۵ پیش از میلاد، در لشکر‌کشی به مصر توانست مقابل فرعون پسامتیخ سوم (Psammetichus III) از سلسله بیست و ششم فراعنه مصر پیروز شود و آن کشور را به یکی از ساتراپی‌ها یا ایالات هخامنشی تبدیل کرد.

پس از کمبوجیه داریوش اول نیز بر مصر حکومت کرد. اولین دوره تسلط هخامنشیان بر مصر حدود هفتاد و هفت سال طول کشید.

طبیعتاً حضور هخامنشیان در مصر سبب تاثیرگذاری هنر، معماری و مهندسی مصری و هخامنشی بر یکدیگر شده که اکنون نشانه‌های مختصری از آن به جای مانده است.

از جمله کارهایی که در مصر توسط داریوش صورت گرفت، ادامه دادن و اتمام راه یا کانال دریایی میان رودخانه نیل و دریای سرخ است. طرح ایجاد راه آبی یا کانال سوئز که اکنون دریای مدیترانه را به دریای سرخ متصل می کند، از دوران باستان در سر فراعنه مصری وجود داشته است.
بار اول یکی از فراعنه مصری، حدود سه هزار و هشتصد سال پیش چنین طرحی را به اجرا در آورد. این کانال ظاهرا در دوره رامسس (۱۳۰۳ پیش از میلاد)، فرعون مشهور مصری نیز وجود داشته است اما بعدها از میان می‌رود و پر می‌شود. داریوش به منظور دسترسی آسان‌تر از راه دریا به مصر که دیگر جزو قلمرو او محسوب می‌شد، این راه آبی را دوباره برقرار کرد.

او به مناسبت بازگشایی این کانال، در چند کتیبه به توصیف کار خویش می‌پردازد. از جمله معروف‌ترین این کتیبه‌ها، کتیبه‌ای است به نام شالوف. این کتیبه روی سنگ گرانیت صورتی حکاکی شده است. داریوش در این کتیبه پس از معرفی خود به نام پادشاه ایران می‌گوید: «من مصر را فتح کردم. من دستور دادم آب‌راهی از رودخانه‌ای که نیل نامیده می‌شود تا دریایی که از پارس آغاز می‌شود، حفر شود. بنابراین زمانی که این آب‌راه همان‌طور که من دستور داده بودم ساخته شد، کشتی ها از مصر به سوی پارس رفتند.»
کتیبه شالوف در سال ۱۸۶۶ در محلی در ۱۳۰ کیلومتری کانال سوئز کشف شد. گرچه داریوش تنها به بازگشایی این کانال باستانی اقدام کرده بود، اما این عمل او سبب آسان شدن ارتباط دریایی میان رودخانه نیل، دریای سرخ و خلیج فارس شد.
نشانه دیگری از حضور داریوش در مصر، مجسمه‌ای از او با خطوط و علائم هیروگلیف مصری است که اکنون در موزه ملی ایران نگهداری می‌شود. در سال ۱۹۷۲ میلادی و در جریان حفاری‌های باستان‌شناسی در شوش، یک مجسمه سنگی بدون سر از داریوش اول به دست آمد. روی پایه این مجسمه علاوه بر استفاده از خط میخی (به پارسی باستان، ایلامی و آکدی) از خط هیروگلیف مصری نیز استفاده شده است.
به اعتقاد برشانی (Bresciani) این مجسمه استفاده از متون چند زبانی را به عنوان ابزاری سیاسی تایید کرده و همچنین نشان آن است که داریوش اهمیت مصر و فرهنگ آن را به خوبی می‌شناخته است.

در چند جای این مجسمه با استفاده از علائم هیروگلیف نام داریوش تکرار شده است. مجسمه که پیکر پادشاه را در جامه پارسی، با خنجری حمایل کمر و دستی مشت شده روی سینه نشان می‌دهد، از قسمت سینه به بالا شکسته است.
نوشته‌های میخی روی مجسمه نشان می‌دهد که داریوش خود دستور ساختن مجسمه را داده است تا آیندگان بدانند که «مرد پارسی» فاتح مصر بوده است.
تحقیقات هیات فرانسوی نیز روی جنس سنگ به کار رفته در تندیس نشان داد که از نوعی سنگ که در معادن سنگ وادی حمامات مصر یافت می‌شود، ساخته شده است و سپس به ایران و به شوش انتقال پیدا کرده و در کنار دروازه ورودی کاخ سلطنتی نصب شده است.

با این حال نوشته‌های روی مجسمه، نشانگر این است که قرار بوده مجسمه در مصر باقی بماند، اما مشخص نیست به چه دلیل به ایران آورده شده است.
روی پایه مجسمه نمادهایی از ملل تحت تسلط داریوش حکاکی و نام آن‌ها نیز با هیروگلیف درج شده است. در بخش مرکزی این قسمت نماد «هاپی» خدای رودخانه نیل تصویر شده است.
برخی باستان‌شناسان احتمال می‌دهند مجسمه از راه دریایی و از طریق همان کانالی که داریوش دستور حفر آن را صادر کرد به ایران آورده شده باشد.

اما تاثیرات و تبادلات فرهنگی هخامنشی‌ها و مصری‌ها محدود به این موارد نیست و می‌توان نشانی از آن‌ها را در عناصر معماری مانند سرستون‌ها و همچنین نقوش نمادین دیگری نیز نشان داد که در آینده به آن اشاره خواهیم کرد.