قسمتی از هواپیما كه چرخ‌ها در آن قرار می‌گیرند، محل جمع شدن ارابه فرود می‌گویند و فقط به هنگام نشست و برخاست هواپیما از آن‌ها استفاده می‌شود. عمل جمع شدن و باز شدن چرخ‌ها توسط عمل‌كننده‌هایی با استفاده از سیستم‌های هواپیما از قبیل هیدرولیك و....صورت می‌گیرد و به هواپیما اجازه می‌دهند روی زمین فرود آمده و حركت كند و در طول پرواز، هواپیما به آن‌ها نیاز ندارد.

وبلاگ air.blogfa.com نوشته است: چرخ‌ها بعد از برخاستن هواپیما جمع می‌شوند و این عمل به یك دلیل مهم صورت می‌گیرد و آن این است كه برای آن كه هواپیما سرعتش زیاد شود، باید كمترین مقاومت را در برابر هوا داشته باشد. یعنی باید به بیشترین حالت آیرودینامیكی ممكن برسد. اگر چرخ‌ها جمع نشوند یك مقاومت جدی در برابر باد ایجاد خواهد شد و مانند ترمز باعث كاهش سرعت می‌شوند.

 

هواپیما چگونه روی باند فرود ترمز كرده و متوقف می‌شود؟

هنر خلبان این است كه هواپیما را آرام در محلی مشخص و با سرعتی خاص روی باند فرودگاه بنشاند. اگر باد جانبی خیلی قوی باشد، سكان هدایت باید بسرعت وارد عمل شود. وقتی هواپیما با زمین تماس می‌گیرد، سرعتش بیش از ‌٢٠٠ كیلومتر در ساعت است كه این سرعت باید به شدت كاهش یابد، در غیر این صورت هواپیما از باند خارج می‌شود.

با این كار باله‌ها بلند می‌شوند و زمینه ترمز در هواپیما را فراهم می‌كنند. خلبان نیروی رانش موتور را كاملا معكوس می‌كند، طوری كه صدای موتور به گوش می‌رسد. زیرا سرعت هواپیما باید به‌طور كامل كم شود و در نتیجه چنین صدایی ایجاد می‌شود.

موضوع از این قرار است كه موتورها باعث كم یا زیاد شدن سرعت هواپیما می‌شوند. خلبان با پدال گاز، مسیر گازهای خروجی موتورها را عوض می‌كند، به طوری كه آن‌ها را از عقب به جلو پرتاب می‌كند كه به این كار نیروی رانش معكوس می‌گویند. بدین ترتیب نیروی موتورها در جهت مخالف و به صورت یك ترمز عمل می‌كند.

از طرف دیگر، چرخ‌های هواپیما مانند یك خودرو، دارای ترمز هستند. اما این ترمزها وارد عمل نمی‌شوند مگر زمانی كه سرعت هواپیما بسیار كم شود. خلبان زمانی از آن‌ها استفاده می‌كند كه بخواهد به‌طور كامل هواپیما را جلوی ترمینال متوقف كند.

 

یك هواپیما چه مقدار بنزین مصرف می‌كند؟

مصرف بنزین یك هواپیما به طول پرواز بستگی دارد. پس بنابراین كافی است كه فقط مقصد و مسافت یك هواپیما را بدانیم. اما دانستن این مسأله همیشه كافی نیست؛ یك پرواز لوس آنجلس ـ بروكسل را در نظر بگیرید. در طول پرواز، وزش باد شدید در جهت مخالف مانع پیشروی هواپیما می‌شود و این چیزی است كه موجب افزایش مصرف سوخت می‌شود. حال در نظر بگیرید كه فرودگاه بروكسل هم غرق در مه باشد و هواپیما نتواند در این فرودگاه به زمین بنشیند، خلبان هم نمی‌تواند به طرف فرودگاه دیگری مثلا آمستردام تغییر جهت دهد. اما هواپیما باید به مدت نیم ساعت بر فراز این فرودگاه پرواز كند تا اجازه فرود بگیرد. زیرا فرودگاه مورد نظر در مرحله اول باید به هواپیما‌هایی اجازه فرود بدهد كه قبلا طبق برنامه هماهنگ شده‌اند. در این جا می‌بینیم كه مصرف سوخت به طول پرواز بستگی دارد؛ مصرف سوخت اتومبیل با هواپیما تفاوت دارد، زیرا در اتومبیل كافی است مسافت را بدانیم. به همین دلیل هم براحتی گفته می‌شود كه یك اتومبیل مثلا در صد كیلومتر چقدر مصرف سوخت دارد.

برای یك هواپیما مصرف سوخت برحسب ساعت محاسبه می‌شود. یك جامبوجت حدود ‌١٥٠٠٠ لیتر در ساعت سوخت مصرف می‌كند. مصرف سوخت یك هواپیما با موتور جت مثل بویینگ ‌٧٢٧ در حدود ‌٥٠٠٠ لیتر در ساعت است. جالب است بدانیم كه ظرفیت مخازن بنزین یا سوخت یك جامبوجت ‌١٧٨٠٠٠ لیتر است كه با این مقدار بنزین، یك ماشین می‌تواند پنج بار دور دنیا بچرخد. 

منبع: sharifnews.ir